Често кога зборуваме за воспитување, мислиме на правила, совети и насоки што им ги даваме на децата. Им кажуваме како треба да се однесуваат, што е правилно, а што не, и се обидуваме да ги насочиме кон однесување што сметаме дека е добро.
Но постои една важна вистина во развојот на децата:
децата не учат само од зборовите. Тие учат од примерот.
Всушност, најголемиот дел од детското учење се случува преку набљудување.
Децата се внимателни набљудувачи
Од најрана возраст, децата го следат однесувањето на возрасните околу нив. Тие ги набљудуваат реакциите, начинот на кој разговараме со другите, како се справуваме со проблеми и како ги изразуваме емоциите.
Дури и кога мислиме дека не обрнуваат внимание, децата го впиваат она што го гледаат.
Токму затоа, многу од нивните навики, ставови и реакции се одраз на средината во која растат.
Примерот има поголема сила од зборовите
Ако сакаме дете што чита книги, важно е детето да нè гледа како читаме.
Ако сакаме дете што покажува почит кон другите, важно е и ние да покажуваме почит.
Ако сакаме дете што размислува, важно е да му покажеме како изгледа размислувањето.
Децата не го прават тоа што им го кажуваме да го прават.
Тие го прават она што го гледаат секој ден.
Поради тоа, примерот што го даваме како возрасни има огромно влијание врз нивниот развој.
Воспитувањето започнува од нас
Често се обидуваме да ги коригираме децата, без прво да погледнеме во сопственото однесување. Но вистината е дека воспитувањето започнува од возрасниот.
Децата растат во средина што ги обликува нивните вредности, навики и начини на однесување. Токму затоа, нашата реакција, нашите зборови и нашиот пример стануваат дел од нивниот свет.
Тоа не значи дека треба да бидеме совршени.
Но значи дека треба да бидеме свесни за влијанието што го имаме.
Најсилното воспитување е личниот пример
Кога детето гледа возрасен што размислува, што покажува почит, што учи и се развива, тоа природно почнува да ги прифаќа тие модели.
Примерот создава средина во која детето учи без притисок и без постојано коригирање.
Затоа, понекогаш најдобриот начин да го воспитаме детето не е да му кажеме што да прави, туку да му покажеме како изгледа тоа во пракса.