Во процесот на воспитување, возрасните често несвесно користат пристап што дава брзи резултати: стравот. Детето престанува со однесувањето, ситуацијата се смирува и на прв поглед изгледа дека сме постигнале успех.

Но вистинското прашање не е дали детето престанало.

Вистинското прашање е: дали детето научило или само се исплашило?

Оваа разлика има долгорочно влијание врз развојот на детето.

Сите ние, во оние денови кога сме преморени, посакуваме само една работа: детето да нè послуша од прва. Да ги собере играчките без приговор, да облече јакна без дебата и да не прашува „Зошто?“ по стоти пат.

​Но, дали некогаш сте застанале да размислите што всушност вежба детето кога е „премногу послушно“?

Првиот подарок што детето го добива не се држи во рака. Тој се слуша, чувствува и живее – мајчиниот јазик.

Фондот на зборови кај детето се гради многу порано отколку што мислиме – преку разговор, читање и кратки, певливи стихотворби што остануваат засекогаш.

Првите три години не се „прерано“ – тие се темел. Во овој период се формираат когнитивните, јазичните, социјалните и емоционалните вештини на детето.

Првите години од животот го поставуваат темелот за сè што следи. Читањето и разговорот во раното детство имаат огромно влијание врз развојот на мозокот и способноста за учење.

Откријте која е разликата помеѓу дисциплината и казната кај едно дете и колку е тоа важно

Откријте кои прашања треба да им ги поставите на децата пред да биде доцна.